استیون هاوکینگ از بزرگترین دانشمندان قرن در گذشت

کیهان شناس و فیزیک دان برجسته ی بریتانیایی و همچنین مدیر تحقیقات مرکز کیهان شناسی نظری در دانشگاه کمبریج، استیون ویلیام هاوکینگ در سن 76 سالگی درگذشت.

 وی که متولد هشتم ژانویه ی 1942 در شهر آکسفورد انگلستان بود و همچنین مبتلا به بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک بود و از هر گونه تحرک عاجز بود؛ نه می‌توانست بنشیند، نه برخیزد، و نه راه برود. حتی قادر نبود دست و پایش را تکان بدهد یا بدنش را خم و راست کند و حتی توانایی سخن گفتن را نیز نداشت به طوری که پس از ابتلا به این بیماری، گفته شده بود 2 سال بیشتر زنده نخواهد ماند.

خانواده ی آقای هاوکینگ در روز 23 اسفند ماه با ابراز اندوه فراوان خود در گذشت پدر دوست داشتنیشان را به اطلاع عموم رساندند و با یاداوری اینکه وی اگر نه مشهورترین، بلکه یکی از مشهورترین دانشمندان و پژوهشگران قرن ما بود افزودند: شجاعت و مقاومت او در کنار زیرکی و طنازی‌اش، الهام‌بخش مردم بسیاری در سراسر جهان بود.
در بخشی دیگر خانواده ی وی افزودند: او پژوهشگری بزرگ و مردی فوق‌العاده بود که آثار و میراثش برای سالیان سال زنده خواهد ماند.
آقای هاکینگ در سال 1974 نظریه ای مبنی بر اینکه سیاه چاله ها ساطع کننده ی پرتوی هاوکینگ هستند را تشریح کرد. وی همچنین کتاب تاریخچه ی مختصر زمان را که فروشی بالغ بر 10 میلیون نسخه داشته است را منتشر کرد به طوری که این کتاب به بیش از 33 زبان زنده ی دنیا تا کنون ترجمه شده است و همچنین به دلیل طولانی ترین حضور در فهرست پرفروش ترین کتاب های نشریه ی ساندی تایمز در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده است.
هاوکینگ خود را یک بی خدا می‌دانست و علاوه بر رد وجود خدا، اعتقاد به جهان آخرت و زندگی پس از مرگ را هم داستان‌های کودکانه می‌شمارد. هاوکینگ دربارهٔ وجود خدا می‌گوید: پیش از آنکه ما علم را بفهمیم، طبیعی بود که به خلقت جهان توسط خدا باور داشته باشیم. اما امروز علم توضیح متقاعدکننده تری ارایه می‌کند.

هاوکینگ که در کتاب پرفروش تاریخچه مختصر زمان به بازخوانی ذهن خدا اشاره کرده بود: اگر ما بتوانیم فرضیه‌های لازم برای توضیح هر پدیده و مادهٔ موجود در هستی را کشف کنیم این کشف یک پیروزی نهایی برای خرد انسانی است بدین معنی که ما می‌توانیم فکر خدا را بخوانیم.
پروفسور هاوکینگ بی شک از تاثیر گذارترین چهره های شناخته شده ی قرن ما بود.